.......

 Αυτό το πείσμα το άλλοτε υπέροχα εγωκεντρικό κι άλλοτε λανθασμένο. Αυτή η αξιοπρέπεια , λίγο πιο πέρα απ'την ακτή.  Αυτή η σκέψη, ναυάγιο στη σκέψη του . Και τι κρατάς εκτός απο χαρταετούς; Κι αν ο αέρας κόψει.. Πόση ανάσα είσαι έτοιμος να δώσεις;
  Αχ και να 'ξέρες!!! Φοβάμαι να σου πω. Όχι γιατί δεν θέλω, γιατί φοβάμαι πως δεν θέλεις. Γιατί δεν ζητιανεύω συναίσθηματα. Γιατί ποτέ δεν θα ζητήσω να δώσεις αυτό που δεν νιώθεις.
  Αχ και να 'ξερες!!! Πόσα κρατάω ανείπωτα. Πόσα δεν περίμενα να νιώσω. Πόσο μ'αρέσει αυτό που αρχίζω να νιώθω...
  Φυλακίζω με εγκράτεια τα πάντα μέσα μου, γιατί νιώθω... ανείπωτο κι αυτό. Ποιός χρειάζεται τελικά την αβεβαιότητα... Θυμώνω.. Εγώ με εμένα όμως.

Ίσως

  Κάποτε έκλεινα τα αυτιά μου, όταν φοβόμουν. Που και που έκλεινα τα μάτια μου, για τον ίδιο λόγο. Ήρθε όμως μια μέρα που κατάλαβα , ότι δεν νικάμε τους φόβους κλείνοντας αυτιά και μάτια ή κατεβάζοντας μαύρες οθόνες στη σκέψη μας. Βγαίνεις εκεί έξω και πολεμάς,  γιατί δεν μπορεί... κάτι έχεις.. ο καθένας το όπλο του. Κάτι έχει δωθεί στον κάθε άνθρωπο.. Χμμ πολλά στον κάθε άνθρωπο θα έλεγα.. 
  Καμιά φορά σκέφτομαι πως το αδύνατο σημείο μου είναι το να θέλω να βλέπω πως υπάρχει οτιδήποτε καλό στον άνθρωπο. Ακόμη κι όταν οι άλλοι φωνάζουν γύρω μου 'Πρόσεχε!' . Βρήκαν άνθρωπο να τους ακούσει! Χα! Αφ'ενός 'τρώω' μόνη μου το κεφάλι μου , όπως λέει και η έκφραση, αφ'ετέρου επιμένω ότι το κάθε ανθρώπινο ον έχει πραγματικά κάποιο -ή και παραπάνω από ένα- καλό στοιχείο μέσα του.
  Ο κάθε άνθρωπος απλώς χρειάζεται κάποιον που θα του βγάλει αυτό το καλό προς τα έξω. Εγωισμός, εγκράτεια, καχυποψία κι άλλα πολλά "τρυφερά" σημεία του χαρακτήρα μας. Γελάω. Σκέφτομαι , πόσο μεγάλη λίστα αρνητικών συναισθημάτων θα μπορούσα να αραδιάσω και με ποια δικαιολογία. Χμ έχω πολλές θα έλεγα . Βέεεβαια. Ισχυρά επιχειρήματα για να 'μπαλώσω' τις.. οπές. 
  Πόσο μου αρέσει καμια φορά να αυτοσαρκάζομαι και να γίνομαι κυνική επίσης. Μεγάλε Διογένη που να ήξερες πως στα χρόνια που ακολούθησαν ο κυνισμός θα γινόταν φόρεμα για πολλούς. Θεά Ειρωνεία, πόση  υποκλίνονται στα βάθρα σου, πόσες προτομές σου έχουν στήσει. Αγαπημένε Έρωτα, αν ήξερες πόσο ευτελής θα καταντούσες κάποιες φορές θα είχες  λόγο να υπάρξεις; Ω θεία Αγάπη, για σένα θέλω να πιστεύω πως δεν μπορείς να εξαλειφθείς δεν μπορείς να εξαυλωθείς, θέλω να πιστεύω και να θεωρώ αφύσικο πως δεν μπορεί  να μην υπάρξεις , πως δεν γίνεται να μην λειτουργείς εντός κι εκτός κάθε έμβιου όντος σε αυτόν τουλάχιστον τον πλανήτη.
  Είσαι μαγεία κι άμυνα. Είσαι το Παν. Με ή χωρίς μέτρα και σταθμά. Χωρίς συνταγές , χωρίς σημειώσεις. Χωρίς κάβους και σταθερές. Αλλά με μια μαγική απλότητα να αγγίζεις αυτούς που δεν θέλουν ή δεν αφήνονται να αγγιχθούν. 
  Ίσως κάποτε, μια μέρα...

 Αληθινή ουτοπία


 Μέσα στα μονοπάτια της ψυχής σου θέλω να περπατήσω. Να βρω δρόμους απάτητους. Να βρω δρόμους πληγωμένους και να τους γιατρέψω με τη γλύκα των χειλιών μου. Να σου κλείσω κάθε πληγή ανοιχτή, να γλύψω το αίμα της, να φιλήσω τη σχισμή στο δέρμα της ψυχής σου...

  Ώσπου.. ώσπου να φτάσω στην αγάπη σου. Μονόδρομος και στόχος. Την απόλυτη. Αυτή που νιώθεις και αισθάνεσαι σαν κάτι τρομακτικά αέναο.. Αυτή.. Αυτή που θέλω να ζήσουμε σε ένα 'για πάντα' που δεν υπάρχει. Σε ένα 'για πάντα' ουτοπικό κι αληθινό συνάμα.

Αυτή...

  Αυτή η ζεστασιά στο βλέμα σου... Αυτή ακριβώς ήθελα να δω! Έτσι αυθόρμητη όπως βγήκε... Αυτό που νιώθεις.. Αυτό να αποτυπώνεται επάνω σου, σαν μια ζωγραφιά που φέρει τις καλύτερες πινελιές και τα ομορφότερα σχήματα κι ας μην έχουν όλα μια συνοχή.. Δεν με πειράζει. 

 Χαμογελώ. Μη μου το πάρεις πίσω.

Έτσι απλά...

..η ζωή είναι τρέλλα , είναι όμορφη, η ζωή είναι οργασμός ... σε κάθε τι που φέρνει.. αν κάποιος το βλέπει σαν κάτι λιγότερο χάνει τα πιο όμορφα κομμάτια της, ακόμη και στην πίκρα κρύβει ομορφιά..
αυτά που προορίζονται να κρατηθούν θα κρατηθούν...κι αυτά που προορίζονται να χαθούν... θα χαθούν... έτσι απλά...

Αναλύσεις.. 

 Υποκρισία, λέξη γένους θηλυκού. Πτώσεις.. ανεβασμένες. Εθνικότης.. παγκόσμια. Ιδιαιτερότητα.."αυθεντική". Ταυτότητα.. 'μηδενική'. Χαρακτηριστικά.. ποικιλόχρωμα.

 Συνθετικές ίνες πλεγμένες με νοητικούς ιστούς. Αντιστάσεις στις παρυφές του μηδενός. Εμπαιγμός, στις κορυφές των πάντων. Το που αρχίζει το ψέμα και το που τελειώνει η αλήθεια, η αιώνια εσωτερική αναζήτηση.

 Τα μπέρδεψες. Άλλο Υποκρισία κι άλλο Υποκριτική. Δεν είναι θέμα τεχνοτροπίας αλλά ηθικής. 
Αλλαγή ύφους και ήθους.

 Που το σπούδασες βρε; Σε ποιά σχολή διδάσκουν τόσο καλά; Πόσο στοιχίζουν τα δίδακτρα;
Πόση ψυχή στοιχίζει η αλλαγή χαρακτήρα και συμπεριφοράς; Πόσες ώρες παλεύει ο ένας εαυτός με τον άλλον; Ο άνθρωπος τελικά είναι τρισυπόστατος με ποιά έννοια; 

 Ερωτήσεις και ερωτήματα. Σε κούρασα με αυτά. Δεν είναι πως δεν κατέχουμε την τέχνη, είναι που είσαι Δάσκαλος! Υποκλίνομαι στην αυθεντία σου και στην Αυθεντικοτήτα σου! Εύγε!!!

Σ' ε(αυτόν)

 Πάλι ψάχνεις την ύπαρξή σου μέσα από κείμενα και γραπτά. Πάλι τρέφεσαι με  περιστασιακά τσατάκια. Πάλι αναζητάς προφορικές επιβεβαιώσεις. Πάλι ψάχνεις σε λάθος κατευθύνσεις.

 Πότε θα καταλάβεις πως αυτό που ζητάς πραγματικά είναι μέσα σου; Πότε θα μάθεις πως δεν σε απορρίπτουν οι 'άλλοι' αλλά οι ίδιοι σου οι φόβοι. Πότε θα νιώσεις και πότε θα κατανοήσεις πως ένας άνθρωπος γίνεται αγαπητός και αποδεκτός γι αυτό που είναι.. ό,τι κι αν είναι το 'αυτό'.. 

 Τι δούλεψες ποτέ να ξεπεράσεις; Τα κόμπλεξ σου; Την αβεβαιότητα σου; Τα ταμπού σου; 
Δεν μειονεκτείς κάπου να το θυμάσαι! Κυρίως να θυμάσε πως όλοι μειονεκτούμε εδώ ή εκεί ή παραπέρα.  Για καλή μας τύχη (ακόμη τουλάχιστον) δεν χρειαζόμαστε σφραγίδες για την αυθεντικοτητά μας , όση εχουμε, και για την ανθρωπιά μας... Έτσι θέλω να πιστεύω...

 Α και να θυμάσαι. Όταν φοβόμαστε , η φυγή και το τροχάδιν δεν είναι πάντα η μόνη επιτρεπτή λύση. Υπάρχει και η αντιμετώπιση του φόβου. Η σιγουριά και οι δικλέιδες ασφαλείας επιτρέπονται ΜΟΝΟ σε κάποιες καταστάσεις. Αλλιώς... Αλλιώς φίλε μου λυπάμε που το λέω.. μα δεν ζεις! 


Μια καλή γεμάτη χαμόγελα αισιοδοξίας και χαράς χρονιά σε όλους. Τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα και η πραγματικοτητά σας όνειρο!!! Υγεία πολύ αγάπη κι άλλο τόσο ευτυχία!!!